เรื่องทางพ้นทุกข์

การสำเร็จมรรคสำเร็จผล ไม่ได้สำเร็จที่อื่นที่ไกล สำเร็จที่ดวงใจของเรา ธรรมะ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ท่านวางไว้ถึง 84,000 พระธรรมขันธ์ ท่านก็ไม่ได้วางไว้ที่อื่น วางที่กาย ที่ใจของเรานี้เอง นี่เรียกว่า เป็นที่ตั้ง แห่งธรรมวินัย ความที่พ้น ทุกข์ ก็จะพ้นจากที่ไหนเล่า คือ ใจเราไม่ทุกข์ แปลว่า พ้นทุกข์ เพราะฉะนั้น ได้ยินแล้วให้พากันน้อมเข้าภายใน ธรรมะคำ สั่งสอนของพระพุทธเจ้า รวมไว้ในจิตดวงเดียว

เอกํ จิตฺตํ ให้จิตเป็นของเดิม จิตฺตํ ความเป็นอยู่ ถ้าเราน้อมเข้าถึงจิตแล้ว ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ถ้าเราไม่รวมแล้วมันก็ไม่ สำเร็จ ทำการทำงานทุกสิ่งทุกอย่าง ก็ต้องรวมถึงจะเสร็จถ้าไม่รวมเมื่อไรก็ไม่สำเร็จ

เอกํ ธมฺมํ มีธรรมดวงเดียว เวลานี้เรา ทั้งหลายขยายออกไปแล้ว ก็กว้างขวางพิสดารมากมาย ถ้าวิตถาร นัยก็พรรณนาไป ถึง 84,000 พระธรรมขันธ์ รวมเข้ามาแล้ว สังเขปนัยแล้ว มีธรรมอันเดียวเอกํ ธมฺมํเป็นธรรมอันเดียว

เอกํ จิตฺตํ มีจิตดวงเดียว นี่เป็นของเดิมให้พากัน ให้พึงรู้ พึงเข้าใจ ต่อไป นี่แหละต่อไป พากันให้รวมเข้า มาได้ ถ้าเราไม่ รวมนี่ไม่ได้ เมื่อใดจิตเราไม่รวมได้เมื่อใด มันก็ไม่สำเร็จ  

นี่แหละ ให้พากันพิจารณาอันนี้ จึงได้เห็นเป็นธรรม เมื่อเอาหนัง ออกแล้ว ก็เอาเนื้อออกดู เอาเนื้อออกดู แล้วก็เอากระดูก ออกดู เอาทั้งหมดออกดู ไส้น้อย ไส้ใหญ่ ตับไตออกมาดู มันเป็นยังไง มันเป็นคนหรือเป็นยังไง ทำไมเราต้องไปหลงเออนี่ แหละพิจารณาให้มันเห็นอย่างนี้แหละ มันจะละสักกายทิฐิแน่มันจะ ละวิจิกิจฉาความสงสัยจะเป็น อย่างโน้นอย่างนี้มันเลย ไม่มี สีลพัตฯ  ความลูบคลำ มันก็ไม่ลูบคลำ อ้อจริง อย่างนี้ เมื่อเห็น เป็นเช่นนี้แล้ว จิดมันก็ว่าง เมื่อรู้จักแล้ว ก็ตัด นี่มันจะ ได้เป็นวิปัสสนาเกิดขึ้น อันนี้เรามี สมาธิแน่นหนาแล้ว ทุกขเวทนา เหลานั้น มันก็เข้าไม่ถึงจิตของเรา เพราะเราปล่อยแล้ว เราวางแล้ว เราละแล้ว ในภพทั้งสามนี้เป็นทุกข์อยู่ เรื่องสมมติทั้งหลาย จิตนั้นก็ละ ละภพทั้งสาม มันก็เป็น วิมุตติ หลุดพ้น ไปหมด นี่ละเป็น วิมุตติ แปลว่า หลุดพ้น จะเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ จิตนั้น จะได้เข้าสู่ปรินิพพานดับทุกข์ ในวัฏสงสารไม่ต้อง สงสัยแน่ เวียนว่ายตายเกิด ในโลกอันนี้ เรื่องมัน เป็นอย่างนี้ วัฏสงสาร ทำไมจึงว่า วัฏ คือ เครื่องหมุนเวียน สงสาร คือ ความสงสัยในรูป เฮอ ในสิ่งที่ทั้งหลายทั้งหมด มันเลยไม่ละวิจิกิจฉาได้ซี

เดี๋ยวนี้เรารู้แล้ว ไม่ต้องวนเวียนอีก เกิดแล้วก็รู้แล้วว่า มันทุกข์ ชราก็รู้แล้ว มันทุกข์ พยาธิก็รู้แล้วว่า มันทุกข์มรณะก็รู้แล้ว มันทุกข์ เมื่อเราทุกข์เหล่านี้ ก็ทุกข์ เพราะ ความเกิด เราก็หยุด ผู้นี้ไม่เกิด แล้วใครจะเกิดอีกเล่า ผู้นี้ไม่เกิดแล้ว ผู้นี้ก็ไม่ แก่ไม่ตาย ผู้นี้ไม่ตาย แล้วอะไรจะมาเกิด มันไม่เกิด จะเอาอะไรมาตายดูซิ ใจความคิดของเรา เดี๋ยวนี้เราเกิด เกิดแล้วก็ ตาย ตายแล้ว ก็เกิด เกิดแล้ว ก็ตาย อยู่อย่างนี้ มันก็เป็น ทุกข์ ไม่แล้วสักที

คัดมาจาก หนังสือรวมคำสอนจากพระป่า